De komende week is het eindelijk zover: Ann kan definitief de moeder van Sandrine worden. Als de rechtbank een positief vonnis geeft. En dat hangt van één persoon af: Peggy! Vrijdag is D-Day, zegt Marianne.
Maar nu over Paulien! Wat we allemaal allang vrezen, is gebeurd: vrijdag heeft Paulien de deur van haar thuis achter zich dichtgeslagen…. Catherine zei het hier gisteren nog:
….als Julia zo voortgaat met Paulien gaat ze haar kwijtspelen. Het zou mij niet verwonderen moest Paulien haar boeltje bij elkaar nemen en bij Jens intrekken.
Ik ben meteen Julia gaan opzoeken. Haar reactie was toch anders dan ik had verwacht!
Als ze mij daarop aanspreken, dat ik zelf geen kinderen heb, dan weet ik nooit goed wat te zeggen. ‘t Is waar, ik heb daar geen ervaring mee, en zeker niet met puberdochters … Maar mijn collega’s van ‘t middelbaar weten dikwijls ook niet hoe ze die leeftijd moeten aanpakken.
Katrien blijft er nogal onverschillig onder, maar dat kan pose zijn. Ze wandelde hier gisteren voorbij, en ik heb een foto mogen nemen van haar nieuwe halskettingkje. Dat heeft ze voor haar verjaardag gekregen van haar vriendin Saartje.
Mooi, hè. En een mooi meisje … ‘k Heb haar de foto gemaild, voor haar netlog. Gelukkig denkt zij nog niet aan weglopen.
Maar voor mij blijft het daarbij… Hij maakte een gereserveerde indruk. Misschien zit er iemand anders in z’n hoofd – en in z’n hart?? Enfin, ik kon het niet laten, ik moest en zou met hem op de foto. En ‘t is gelukt!
