Ik ben naar het graf van Sofie geweest. ‘t Was er het weer voor: regen, wind en kou. En daar stond ze ….

Als ik nu al jullie puzzelstukjes samenleg, al de informatie die jullie mij gegeven hebben, dan …. maar ik moet oppassen wat ik schrijf. Misschien leest de politie mee.

Ik kan alleen zeggen: nooit zal ik dat beeld vergeten. Femke, vermagerd en rillend van de kou, die staat te wachten op het kerkhof.

En wat een emotie: daar staan aan het graf van je vriendin, en beseffen dat jij daar zelf evengoed had kunnen liggen … en dat de moordenaar je vader en minnaar was.