‘t Is gisteren nogal iets geweest! Na de school rijd ik naar Taxi Ter Smissen, een beetje nerveus wel, want deze keer moet ik m’n speurwerk op m’n eentje doen. En ik kom daar maar juist op tijd aan… Katrien en Paulien zitten al klaar in de auto bij Simonne, en ik zie nog net Julia instappen – met een prachtig kapsel.  Ze rijden weg, en ik erachteraan. Langs identiek dezelfde weg als vorige week: naar het Rubenskasteel in Elewijt! Ze stappen uit, ik blijf stilstaan.  En dan gebeurt het. Katrien herkent mijn auto, en komt naar mij toe … Ik overweeg nog even om weg te duiken achter het stuur, maar besef dat dat de zaak nog erger maakt. Katrien is niet van gisteren; ze heeft meteen door dat ik weer voor detective aan ‘t spelen ben. Ik voel me even heel klein … als de stoute leerling betrapt door de juf.

Met neergeslagen ogen wacht ik op m’n straf, maar er gebeurt niks. Ik kijk voorzichtig op, en daar staan ze allemaal rond mij: Paulien, Katrien, Simonne, Julia … te lachen! Simonne spreekt eerst, en zegt: “ah gij waart die auto die ons achtervolgde!” En Julia zegt: “hebt ge dat nu echt gedaan om te zien wat wij gingen doen? Ellie toch: dat is hier wel een privé-feestje!” En dan verrast Katrien mij, want ze vraagt: “toe mama, laat juf Ellie eventjes zien hoe mooi het is … laat ze een foto nemen?” En zo ben ik er dus aan geraakt, aan die foto’s.

de verrassing van Julia voor Cois!

Het was prachtig. Een brandende haard, een Hoorn des Overvloeds, een fazant, en vooral: massa’s lekkers!

het pronkstuk van de tafel

En toen moest ik snel verdwijnen, want Cois was in aantocht. Vier foto’s heb ik mogen nemen, en die mocht ik pas vandaag op m’n blog zetten, dat heb ik beloofd. En belofte maakt schuld!