Voor dokter Ann begint het allemaal opnieuw!

Ik weet het maar ik vind ann ook een goede moeder en ze verlangt al zolang naar een kind. Ik vrees dat ze domme dingen gaat doen als ze sandrien kwijt geraakt.
Ik vind het heel egoistisch van tom eerst geven ze sandrien aan ann omdat ze totaal niet in dat kind geinteresseerd waren en nu willen ze haar terug sorry maar daar hadden ze maar eerder aan moeten denken.
Die reden kan ann gebruiken in de rechtbank.
ik wist dat dat ging gebeuren toen peggy het in haar hoofd kreeg om sandrien aan ann te geven ze zal ook nooit veranderen ze verandert voortdurend van gedacht. Ik vind dat toch ook geen goede thuis voor sandrien.
Maar ik vind wel dat ann rosa niet mag straffen.
Dat bezoekrecht had ze niet mogen opheffen.

helemaal mee eens
toch nog iemand die mijn mening deelt

er werd gezegd dat als ann er niet geweest was dat sandrine er ook niet was, maar dat is maar gedeeltelijk waar. Als ann er niet geweest was, was sandrine naar rosa gegaan. Peggy moest indertijd kiezen tussen ann en rosa, en koos toen voor ann, maar was ann er niet geweest zat sandrine nu bij rosa.

Er wordt ook gezegd dat peggy en tom het uit macht doen. Voor tom is dat inderdaad zo, hij wil alleen maar zijn familie een loer draaien.
Maar peggy niet, zij wou juist niet dat tom zijn banden met de familie opblies.
Het was pas toen ann moeilijk begon te doen, dat peggy aan het nadenken werd gezet, en toen besefte dat ze sandrine helemaal niet kwijt wil en hoeveel sandrine voor haar betekent.
Ze wou dus een bezoekregeling, maar dat weigerden de bastiaansen en toen was peggy het zo beu dat ze nu met het grovere geschut komen.
Ann is een hele goede moeder voor sandrine, maar peggy heeft sandrine 8 maanden in haar buik gedragen, het is haar vlees en bloed, ik vind het helemaal niet raar dat je je daar heel sterk mee verbonden voelt.
Had ann niet moeilijk gedaan, was dit nu niet gebeurd….

ik geloof het wel als ze weet dat ze sandrien af en toe kan zien zou dat voor haar genoeg geweest zijn zoals lieve al zei peggy heeft vrijheid nodig en met sandrien erbij zal dat niet meer gaan volgens mij beseft ze dat nu nog niet. Dat was ook de afspraak in het begin.

ik ben blij dat ik niet de enige ben, die zich niet laat misleiden door het “idyllische” plaatje van mama, papa en kindje …
en ik sluit me aan bij jou, Ellie, ik ben er ook niet zeker van, dat “bezoekrecht op papier” voldoende zou geweest zijn voor Peggy

nog eens: “eigen vlees en bloed” … garandeert niet, dat een kind échte ouderliefde krijgt
ik ken “echte ouders”, die hun verantwoordelijkheid nooit genomen hebben, omdat ze bvb alleen maar bezig waren met hun carrière en ik ken adoptieouders, die werkelijk modelouders zijn

ik ben een beetje bang, dat Peggy en Tom niet de juiste motivatie hebben om een gezin te stichten met Sandrine, ik blijf erbij dat ze hiermee vooral willen bewijzen dat zij de situatie in handen hebben
ik vind het een gevaarlijk spelletje

Ik sluit me volledig bij Lieve aan. Maar ik ben er nog steeds van overtuigd dat Sandrine er is dankzij An. Zij heeft tenslotte Peggy omgepraat om haar te houden. Rosa kon dat uiteindelijk niet. De discussie over naar wie het kind zou gaan werd pas later gestart.
En eigenlijk moest de band tussen Peggy en Sandrien al lang geleden gestopt zijn. Zo gaat dat toch bij adoptie? Ik vind dat An veel beter voor Sandrine zal zorgen dan Peggy en Tom ooit zullen doen.

Ann wist van in het begin dat er problemen zouden komen. Adopteren binnen hetzelfde dorp… Ik denk dat Peggy wel klaar is om voor Sandrine te zorgen, haar moedergevoelens zijn oprecht volgens mij. Vanaf de moment dat Sandrine geboren werd, was er een band tussen hen. Peggy heeft zich toen gewoon aan haar belofte gehouden.

@inge dat vind ik ook. Peggy is in staat een moeder te zijn, kijk maar eens hoe goed ze met sandrine omging na de geboorte, borstvoedin,verschonen, liefde geven… Plus rosa is er ook nog hé om te helpen!

Tom, dat is een ander verhaal, van hem ben ik echt niet zeker, vooral door zijn uitspraak hier vorige week op de blog, over dat hij het eigenlijk niet ziet zitten z’n vrijheid op te geven!

Ieder zijn mening en ik vind dat je daar respect voor moet hebben…

Goed gezegd Judith en Lieve !

Judith en Lieve ik heb niets aan jullie commentaar toe te voegen en ben het volledig met jullie eens. Ik snap der helemaal niks van dat iemand ook maar de idee kan hebben dat het voor Sardientje beter zou zijn dat ze bij Tom en Peggy zou komen. NO WAY!
Wat dat betreft ben ik het dus oneens met Esmee.

@ Ellie: Dat vraag ik me dus ook af…

Ik ben het in principe helemaal met Judith en Lieve eens, ware het niet dat ik die situatie zo raar blijf vinden. Ik vrees ook dat dit alles in de toekomst nog voor veel problemen kan zorgen, vooral voor Sandrine als ze het dadelijk allemaal gaat beseffen. Het feit dat deze adoptie onder bekenden is geregeld, die ook nog eens zo dicht bij elkaar wonen, maakt het allemaal heel lastig..

Als Ann er indertijd niet geweest was om het Sandrientje te adopteren, was ze er denk ik toch niet geweest. Als Rosa aan het kindje zou adopteren, zou Peggy er voortdurend mee geconfronteerd worden, en naar haar standpunt van toen, zou dat toch ook niet de ideale oplossing zijn…

Volgens mij is Sandrientje toch nog altijd het beste af bij Ann. Peggy heeft indertijd de adoptie goedgekeurd, en Ann wou uiteindelijk toch bezoekrecht op papier zetten. En de eerste vraag van Peggy was: bezoekrecht op papier.

En als sandrientje aan Peggy en Tom zou worden toegewezen, kan ze ook niet zeker zijn van haar toekomst. Op dit moment gaat het goed tussen Tom en Peggy, maar als ze Sandrine eens lang genoeg hebben, wordt Tom het misschien beu om voor Sandrine te moeten zorgen (hij heeft nooit echt graag gehad dat hij altijd voor sandrine zal moeten zorgen).

En als Sandrine oud en wijs genoeg is, kan ze toch wel zelf beslissen bij wie ze verder wil opgroeien, neen? Maar daarvoor moet ze natuurlijk wel het volledige en correcte verhaal te horen krijgen…

Ellie en Christel, die zorg van jullie begrijp ik wel, maar daar hadden ze eerlijk gezegd allemaal een beetje eerder aan moeten denken.
Namelijk toen Peggy voor de keuze stond: abortus laten doen, of het kind afstaan voor adoptie, of het kind bij Rosa laten, of het kindje zelf opvoeden.
Wat ze toen ook had beslist, ik zou het begrepen en gerespecteerd hebben.

Maar nu niet meer. Nu gaat mijn hart uit naar Ann, want iemand een kind geven, er zich een jaar laten aan hechten, en het dan weer dreigen af te nemen, dat blijft voor mij gewoon onmenselijk. Iets dat je niemand aandoet, om welke reden ook (tenzij er natuurlijk sprake zou zijn van grove mishandeling of verwaarlozing door de adoptiemoeder), en ZEKER je eigen zus niet.

Eigenlijk vind ik Britt’s idee wel heel goed, alhoewel ik Ann zou missen als ze wegging naar het buitenland!

Dokter Geert is toch ook een goede dokter, hé Ellie.
Al ga ik persoonlijk ook liever bij een vrouwelijke arts.
Bianca dan? Die is er ook nog.
Alhoewel die toch ook in zwangerschapsverlof zal gaan – hoe ver is zij nu ook alweer, weet u dat, Ellie?
En na de geboorte van haar kindje is het nog maar de vraag hoe het verder moet – zal zij in het land blijven en in de praktijk blijven werken? Zal zij terug naar het buitenland gaan?

Bianca woont toch bij Jenny, of niet?

Ik ben het helemaal eens met Judith, Mirthe, Joke en Lieve.
Peggy en Tom zullen hier niet blijven denk ik.Zeker Peggy niet: te wispelturig!! En wat gaat Tom doen als Bianca bevalt:er ook weer zo’n
boeltje van maken? Pas maar op Bianca!!!
En de wet is de wet en voor de rechtbank tellen al die emozaken niet: die passen alleen de wet toe en daarin is Ann in haar gelijk want zij heeft de adoptie gekregen en Peggy heeft daarin toegezegd!
Ik hoop dat ze een echte rechter zal krijgen met een Salomonsgevoel en de juiste beslissing neemt.
Maar wat Simonne gisteren heeft uitgespookt!!! Daar schrok ik toch wel van. Frank was toch beter naar Oostende gereden!! Ge moet de kat niet bij de melk zetten he??