Eindelijk! Het schooljaar zit erop. Het applaus voor onze kindermusical klinkt nog na in m’n oren. Het is weer een onvergetelijke ervaring geweest, voor ons, de leerlingen én voor de ouders. Maar we hebben wel gezweet!

En nu: rugzak gepakt, treinticket naar de bergen op zak… de vakantie kan beginnen!

We zien elkaar hier terug op donderdag 26 augustus.

Ik wens jullie een fantastische zomer, en heel graag tot dan!

Vooral de laatste week is het superdruk geweest. Het record aantal clicks op 1 dag is maar liefst 2 keer gebroken! De eerste keer vorige week maandag. En afgelopen vrijdag ging dat nieuwe record ook voor de bijl! Het is zoals met goeie vrienden: we zoeken elkaar op bij een feest, maar ook als het minder goed gaat zoeken we steun bij elkaar.

Dit weekend zat ik nog te denken aan vorig jaar deze tijd: toen dachten we nog dat Peggy terug naar China was. En Rosa had Waldek net aan de deur gezet.  We hebben hier samen weer heel wat emoties gedeeld.

We hebben gespeculeerd over de geheime relatie van Tom en Peggy, geapplaudisseerd bij de succesvolle opstart van De Noorderzon… We waren diep geraakt door het heengaan van Bruno en Herman,  en we hebben in spanning gewacht op de uitkomst van het proces om Sandrine … En nu wordt het hier bang afwachten wat de toekomst brengt …

Gelukkig heb ik geen tijd om te tobben, want op school word ik nu 100% opgeëist voor onze musical – hopelijk wordt het net als de vorige jaren een reuze succes.  En voor alle studenten die zich voorbereiden op proefwerken en examens: goeie moed! De vakantie is in aantocht!

Maar wat ga ik jullie missen! Suzanne, Lieve, Myrthe, Britt, Lien, Karen, Eva, kbhunl, Judith, Sam, Maarten, Silke …. en die tientallen andere vertrouwde stemmen. Jullie hebben deze blog gemaakt tot wat hij is: een plaats waar we ons allemaal een beetje thuis voelen.

De angst van Ann om Sandrine te verliezen was verlammend …
En de hoop van Peggy om haar terug te krijgen overweldigend:

Tom, Peggy en Rosa blijven nu achter met lege handen. Wie weet zijn ze zelfs hun bezoekrecht kwijt! Hun chantagepoging is mislukt, want Peter heeft in het voordeel van Ann getuigd. De waarheid heeft gezegevierd.

Maar dat heeft een tweede drama veroorzaakt. Peter heeft zich gedwongen gezien om zijn slippertje aan Femke op te biechten. Het schijnt dat ze vertrokken is! Ze heeft een bericht achtergelaten op haar Facebook!
En hier aan de overkant, op Peters bureau, staat het laatste cadeautje dat ze hem gegeven heeft:

Onaangeroerd.

Over Britney is er geen nieuws … ik lees hier op de blog dat Eddy een ongeval heeft veroorzaakt met vreselijke gevolgen! Daar is een derde drama in de maak!! Maar niemand kan mij hier iets meer vertellen. Het lijkt wel of m’n buren zich tijdelijk van me afgesloten hebben

Bij Radio 2 hebben ze me gisteren bovendien vrij gegeven tot in september. Net als vorig jaar – eigenaardig is dat.

Het komt me wel goed uit. Juni is op school altijd mijn drukste tijd: de opvoering van onze jaarlijkse musical komt met rasse schreden dichterbij!

De blog laat ik nog een paar dagen open voor jullie reacties – van vertrouwde en van nieuwe stemmen …

‘t Is net of alles samenvalt op deze ene dag: vanavond valt ook de uitspraak in het adoptieproces…. daar wordt de toekomst van de kleine Sandrine bepaald.
Ziet die er zo uit?

Of zo?

Zowel hiernaast bij dokter Ann als in Ter Smissen hebben ze erop aangedrongen dat ik hún foto hier zou publiceren … alsof dat zou helpen!
Tom heeft in elk geval krachtige argumenten voor z’n pleidooi:

Hier op de blog zijn jullie meningen ook verdeeld in twee kampen …

In het kamp van Tom en Peggy: Caroline, Delphientj, Ines, Silke, Sam (?), Anton, Bernadette

In het kamp van Ann: Lieve, Myrthe, Christel, Katleen, Judith, Sofie, Joke, Maarten, Suzanne

Jullie argumenten:

“Sandrientje hoort gewoon bij haar ‘echte’ mama en papa” (Bernadette)

“de situatie is intussen wel veranderd maar dat betekent voor mij nog altijd niet, dat Sandrine nu ineens veel beter bij haar ‘biologische ouders’ komt” (Lieve)

En ik, ik kan absoluut niet zeggen wat het beste zou zijn…

En daarjuist bij de bakker, zie ik Nina. Zij was allerlei lekkers aan het kopen voor het ontbijt – duidelijk voor 2 (!) personen. En ze was blijkbaar naar de kapper geweest ook …
Wat voert ze in haar schild? En wat gaat de Notaris doen? Want dat kan grote gevolgen hebben voor zijn relatie – kijk hoe mooi ze bij elkaar passen …. ik heb nog een foto gevonden van toen ik begin deze maand bij hen op bezoek was:

Vanavond zullen we antwoorden krijgen. Van jullie neem ik voorlopig nog géén afscheid … wij hebben hier nog heel wat te bespreken!

Aan de binnenzijde staat deze tekst:

Ik moet plots onwillekeurig terugdenken aan de dood van Sofie, weten jullie nog? Nochtans zijn er geen gelijkenissen – alleen het verdriet, en het gemis. Dat voelen we nu ook weer.

En de spanning … Morgen komt de zaak-Sandrine voor op de rechtbank. Iedereen hier is óp van de zenuwen. En nu hoor ik dat Marianne aan de Notaris heeft gevraagd om vóór dokter Ann te getuigen – dat is dus tégen Tom! En hij zou ja hebben gezegd … Onder voorbehoud. Want hij heeft er verder nog met niemand over gesproken …. zelfs niet met Femke. Daar heeft hij een goeie reden voor!
En luister wat Femke me verteld heeft in de Noorderzon …

Ik heb m’n lippen stijf op mekaar gehouden. Want als ze ooit iets te weten komt, dan stort ze in – daar ben ik zeker van.

Maar tussen de spanning, het verdriet en het bedrog door, is er één persoon die hier op wolkjes schijnt te lopen:

De fiere toekomstige oma. Ze was samen met Bianca babyspullen gaan kopen …

Bram is intussen overstag gegaan: gisteren is hij bij de Bomansen ingetrokken! Hij woont nu dus recht over m’n deur! Hopelijk krijgt Hilde helemaal gelijk. Zij schreef hier midden maart op de blog:

Bram voelt zich eigenlijk wel thuis in de familie van Franky

Dat hadden velen onder jullie  ook al opgemerkt, maar wie had toen gedacht dat het onder deze droeve omstandigheden werkelijkheid zou worden …
Ik toon jullie nog ‘ns de foto die ik een maand geleden van Bram met z’n vader heb mogen maken. Vader en zoon, in harmonie. Heel ontroerend, als ik die twee nu terugzie.

Namens ons allemaal wens ik Bram heel veel sterkte op deze emotionele dag.

Maar hoe staat het intussen met ons pasgetrouwde paartje? Jenny wist daar meer over:

Waar zou Waldek mee bezig zijn? Ik vraag het me af …

En dan kom ik heel graag nog even terug op vorige zondag. Op onze fanpagina op Facebook is het eerste filmpje gepost! Van Eddy Dumoulin, bedankt, erg leuk gemaakt. Bedankt ook, Petra Deryckere, voor je foto, jij was de snelste!

Zelf heb ik aan m’n vriendin Annette gevraagd om nog een nieuw fotoalbum aan te maken, met exclusieve foto’s die ik heb genomen op en achter het grote podium. Veel kijkplezier!

Bram houdt zich heel sterk, die is alweer aan het werk hiernaast. Maar hij is er met z’n hoofd niet bij; Luc vertelde me dat hij de hoofdkraan van de waterleiding had vergeten dicht te draaien. En morgen is er een afscheidsdienst voor Herman, met daarna koffietafel. In de Noorderzon nog wel. En Herman heeft zelf nog bepaald hoe die eruit moet zien… niet treurig, maar feestelijk, met chocoladerepen en zo … En ook dat Simonne Brams officiële voogd moet worden! Toen Bram voorbij m’n deur kwam, heb ik hem even geroepen:

Ik voel zo met hem mee. Zeventien, eerst z’n moeder verloren, en nu z’n vader kwijt. Uitgerekend op het moment dat het beter begon te gaan tussen die twee …

Rosa heeft woord gehouden, ze heeft Waldek 50.000 € gegeven. En hij gaat haar tot de laatste cent terugbetalen. Waarom toch heeft Rosa dat gedaan? Kijk naar de foto:

En dan kom ik graag nog even terug op zondag, het grote Burenfeest. Ik heb nog een foto gevonden van na het feest. Ook veel van de buren waren verbrand door de zon. Kijk eens naar Kris:

Je ziet de afdruk van haar halsketting in haar hals afgetekend staan!!!

En zoals beloofd staan er nu nog een pak extra foto’s op de fanpagina op Facebook….

Maar laat me beginnen bij het begin. Het was een stralende lentedag, en al heel vroeg stonden de eerste fans aan de ingang. van Domein Puyenbroek. De buren hadden het origineel aangepakt: iedereen kreeg als toegangsbewijs een reispas, en moest langs een douanepost voor controle.

Even verder hingen de feestvlaggen halfstok, een eerbetoon aan Herman. In de “rouwkapel” kon je het rouwregister ondertekenen.

Met een shuttleauto werd ik overgebracht naar de promotent van Radio 2, geen tijd te verliezen, want daar stond al een rij aan te schuiven voor een handtekening! En daar was Myrthe al:

En Eva ….

En zoveel andere bekenden: Elise, kbhunl, en nieuwe gezichten van alle leeftijden … Bijvoorbeeld Amber:

Of Carla, met een origineel fotokussen (kijk voor meer foto’s bij mijn foto’s op Flickr).

Het werd al gauw bloedheet. Zowel de bezoekers als m’n buren en ik,  kregen het erg te verduren van de zon … En Maartje ook, lees ik op de blog …
Tijdens m’n vijf minuten pauze, kon ik snel even een foto gaan nemen bij hun mobilhomes. Eerst bij Simonne:

Marianne, Geert en Dokter Ann:

… zaten op een veilige afstand van de familie van Rosa:

… terwijl Nancy probeerde om Waldek wat koelte te verschaffen:

De lange rijen wachtende fans werden maar niet korter, en de tijd vloog voorbij … Voor we het beseften was het al vooravond, en kwam de shuttlewagen ons weer ophalen. We werden achter het grote podium gebracht voor de apotheose. Terwijl zich vóór het podium een massa joelende fans had verzameld, begon de vermoeidheid bij sommige van m’n buren toe te slaan:

Veel rust kregen ze niet. Iedereen klaar? Sven de Leijer van De Laatste Show riep m’n buren één voor één op het podium. Uiteindelijk stond ik daar nog alleen te wachten – m’n hart klopte in m’n keel. Want toen hoorde ik Sven m’n naam roepen … iemand van de security duwde me de trappen op… Onder het applaus – ook van m’n buren! – was dit wat ik te zien kreeg:

Sven hield me een microfoon voor, en hij vroeg me wat ik van de dag had gevonden. Ik weet zelfs niet meer wat ik allemaal heb gezegd … Jeffrey heeft er foto’s van genomen en op z’n facebookpagina gezet.

De adrenaline daverde in m’n lijf! Om nooit te vergeten.

En dan kwam voor ons allemaal het ontroerendste moment van de dag. Bram kreeg het rouwregister overhandigd, met daarin een massa troostende woorden voor het overlijden van z’n vader. Hij was ervan aangedaan … en maakte een heel eenvoudig, maar aangrijpend gebaar: hij stak de foto van Herman in de lucht.

Het oorverdovende applaus dat toen volgde, is recht naar z’n hart gegaan. Hij heeft me dan ook gevraagd om jullie langs deze weg te bedanken voor de steun.

Ik heb nog een massa foto’s, ze staan allemaal op mijn fotogina op Flickr. En binnenkort komt de rest van mijn foto’s op onze fanpagina op Facebook. En daar kunnen jullie vanaf nu ook je eigen foto’s of filmpjes kwijt.

Het burenfeest in Wachtebeke is weer een enorm succes geworden. Hopelijk hebben de dappere studenten onder jullie – zoals Lien of Inge – met dit verslag toch een beetje het gevoel dat ze er ook bij waren. Zonder dat ze zich hoefden te verplaatsen . En de buren en ik zijn allemaal moe maar ontzettend gelukkig met de gigantische opkomst – meer dan 8300 fans! Bedankt allemaal!