Daarna wachtte me een verrassing. Ik dacht dat Jenny, Leo, Rosa en Peggy de enigen waren die iets wisten van de vluchtplannen van Mo en Bianca. Maar er was nog iemand …

En positief nieuws van Paulien! Ze heeft zich verzoend met haar mama:

Intussen kijkt heel de buurt uit naar de trouw van Luc en Rosa overmorgen … en wij wachten in spanning op wat er gaat gebeuren. Gaat Freddy praten? Komt Rosa nog iets te weten? En wanneer? Wat er ook gebeurt: ik ga veel foto’s maken!

Kat wou weten hoelang de blog openblijft. Zeker nog een aantal dagen in juni, Kat.

Maar nu …

Lieve bloggers.

Ik had jullie beloofd om jullie meer te vertellen over wat er in mijn privéleven aan de gang is. Wil en Suzanne hadden het meteen aangevoeld: romantiek. Ja, ik ben tot over mijn oren verliefd.
Hij heet Rik, en het is de meest fantastische man ter wereld. Eigenlijk ken ik hem al meer dan een jaar – als collega-onderwijzer uit Oost-Vlaanderen. Een idealist.
Eind februari is de vonk overgesprongen, en sindsdien leef ik op wolkjes. Vergeef me dat ik julie niet meteen in vertrouwen heb genomen; het gevoel was nog te pril. En het was Rik die me vertelde over het project voor de kinderen uit de sloppenwijken in India. Samen zijn we in de Paasvakantie naar Mumbai getrokken.

En daar in die sloppenwijk van Dharavi is er iets met mij gebeurd. De ogen van die kinderen, én de ogen van Rik….terwijl we praatten met de vrijwilligers die daar aan het werk waren. Rik had  al langer via het internet contact met hen. Daar heeft hij mij in vertrouwen genomen over zijn levensdroom: ook vrijwilliger worden. Echt helpen, ter plaatse.

En toen we terugkwamen, heeft hij mij de vraag gesteld: “Wil jij dat leven met mij delen, en meegaan?” Om samen in Mumbai het verschil te maken. Hulp bieden aan kinderen die anders gedoemd zijn om hun leven in afval te slijten, net als hun ouders. Mijn hart stond stil.

Wat een dilemma …  ik heb bedenktijd genomen, gewikt en gewogen. Mijn hart zei ja, maar ook een beetje nee, want vertrekken…. dat betekent zowel jullie als mijn buren achterlaten!En: zomaar al mijn zekerheden opgeven, een man en een droom volgen, is dat verstandig?

Maar het is sterker dan mezelf.

Boven mijn bureautje hangt een citaat van de schrijfster Erica Jong: “Love is worth giving everything up for. Life doesn’t give that many chances”.

Ik heb voor de liefde gekozen. En ik hoop dat jullie me dat kunnen vergeven …

Maar nu die kerstverrassingen. Daar heb ik over gehoord in het jazzcafé:

Peggy zal niet weten waar ze ‘t heeft! Dat wordt ongetwijfeld het mooiste kerstgeschenk dat ze ooit heeft gekregen… En Nina zal ook in de wolken zijn. Ik zal me deze keer maar onthouden van commentaar, want er hangt kerstvrede in de lucht, zelfs voor Nina.

Bij Simonne was de sfeer nochtans bedrukt; kerstmis zonder Franky! Ik was even bij haar langsgegaan om m’n huissleutel af te geven, want ze gaat m’n planten water geven volgende week.  Ze heeft de raad van Suzanne gevolgd:

Frank en Simonne mogen toch echt Franky niet negeren: ook al weigert hij hen te zien, ze kunnen toch een brief of kaartje schrijven of een cadootje laten afgeven??

Dit is de sweater die ze aan Bram gaat meegeven voor Franky:

Hopelijk voelt hij zich met de feestdagen niet teveel alleen …

Maar ik, ik ben al volop in vakantiestemming. Omdat kerstavond op een vrijdag valt, begint onze kerstvakantie op school morgenmiddag al.  Mijn koffer staat klaar, want ik vertrek meteen na de school! ‘t Is wat onwennig, want ik heb besloten om mijn portable thuis te laten, en een hele week niet aan m’n buren te denken. Mijn eerste kerstvakantie op Radio 2 sinds ik met deze bij-job ben begonnen!

Van harte een heerlijke kerst- en nieuwjaarstijd toegewenst! Geniet ervan!! Ik ga jullie allemaal wel een beetje missen …

En maandag 3 januari ben ik weer op post….

Het is het gedrag van Frank dat dit heeft uitgelokt

En Mieke zei:

Frank heeft het zelf gezocht

Elise ten slotte:

Iedereen de schuld geven, behalve bij zichzelf kijken

Maar nu over Peggy! Hoe die met haar leven speelt … en er is iemand die zich daardoor enorm onder druk gezet voelt:

Ik leef helemaal mee met haar. Het lijkt inderdaad wat op chantage: Peggy die zichzelf misschien de dood injaagt, omdat ze persé een kindje op de wereld wil zetten dat “van haar” is. En Ann kan haar een oplossing aanbieden…. Jullie hebben het hier ook al gezegd. Ik citeer Sam:

Hoop doet leven nietwaar?

Maar misschien is het voor Ann inderdaad wel genoeg geweest.

Zoveel kommer en kwel weer … Gelukkig zijn de peuters en baby’s hier met iets heel anders bezig… de cadeaus die ze hebben gekregen op het sinterklaasfeestje in Ter Smissen! Hier is Britney:

En ik kan me vergissen, maar volgens mij zijn dat dezelfde sint en zwarte piet die ook bij ons school zijn geweest. Foei Ellie! Er is maar één Sint en Piet, dat weet je toch

Heel ontroerend vind ik deze foto, van Mo met z’n pleegzoontje:

En hier bijna een “normale” familiefoto, van broertje en zusje in de gang van Ter Smissen:

Persoonlijk zie ik maar één uitweg: dat Marianne haar zoon nog kan overtuigen om de hele zaak af te blazen …
Nochtans leeft hier op de blog ook een tendens om Sandrine naar haar “biologische” ouders te verkassen… al was het maar om het getouwtrek te doen stoppen. Ik citeer Ines:

Ik vind het mooiste gezinnetje Tom Peggy en Sandrientje.

En Nathan schreef, heel gevat:

Wel vreemd om ‘mama’ tegen je tante te zeggen, terwijl je nog je echte ouders regelmatig ziet

Maar er zijn ook fervente verdedigers van het status-quo, bij dokter Ann. Velen van jullie denken, net als Maarten:

als Ann vorig jaar niet aan Peggy had gevraagd om het kindje te adopteren, dan was er nu helemaal geen Sandrientje geweest!!

En, en nog iets heel anders, voor ik het vergeet: hier aan de overkant, Frank! Toen ik hem zag, was hij in alle staten. Blijkbaar heeft Yvette hem verteld wat Oostende voor Herman betekent – Yvette, de stookster…
Nu wil Frank naar de zee rijden!
Caroline had al zoiets aangevoeld, want zij schreef hier:

Frank zal ze gaan zoeken denk ik

Hij gaat met z’n taxi recht naar Oostende rijden, zegt hij! Dat belooft!

Maar nu terzake, mijn buren …  Sinds Tom Sandrine erkend heeft als z’n biologische dochter, gaat de relatie met z’n zus er alleen maar op achteruit. Wat zeg ik: het wordt een regelrechte psychologische oorlog …

Toen ik haar later terugzag aan het Doktershuis, heb ik aan de buurvrouw gevraagd om een foto van ons beiden te nemen. Kijk naar haar gezicht …

En hier is dan de foto waar ik al zoveel moeite heb moeten voor doen. Een foto van vader en zoon. Ze waren zelf ook tevreden over het resultaat. Ik meende zelfs ontroering te zien bij allebei, omdat ze voelden hoe zeer ze veranderd waren in hun relatie …

Ik heb Herman namens ons allemaal veel sterkte toegewenst. En Bram straalde toch even met jullie complimentjes, Suzanne en Myrthe ….

Morgenavond ga ik nog ‘ns langs in Ter Smissen!

De paasvakantie lonkt … en dokter Ann heeft me een idee gegeven. Zo elke avond achter de pc zitten is niet erg bevorderlijk voor m’n spieren, zegt ze. “Minder internetten, Ellie! En véél meer bewegen!”
Maar ik wil jullie hier ook niet in de steek laten … Dus heb ik volgende regeling bedacht. Volgende week wil ik iets proberen.
Als ik m’n stukje van de dag voor jullie klaar heb en op de blog gezet, trek ik erop uit. Te voet!! Elke dag een héél lange wandeling. Met telkens een interessant eindpunt: de Noorderzon, Ter Smissen, het appartementsgebouw van Nancy en Waldek …. Met een beetje geluk kan ik daar ook wat extra foto’s maken. Dat betekent wel dat ik overdag niet meer achter m’n pc ga zitten om te reageren. Misschien ‘s avonds nog even – als ik niet te moe ben

En ze zijn dus inderdaad ook in Brussel geweest …

Het ziet er allemaal behoorlijk “echt” uit! Als Nancy dat te zien krijgt … een treurig cadeau voor haar Valentijn!

Voor Barbara en dokter Ann zal het wel een romantische Valentijn geweest zijn … en ik heb trouwens gemerkt dat Barbara tegenwoordig hiernaast blijft slapen.

Maar tussen Bianca en Marianne is de sfeer ronduit slecht, luister maar:

En Franky loopt hier rond met een blauw oog, want hij heeft met Bram gevochten … De krokusvakantie begint goed!!

Maar nu de situatie die ons hier allemaal in haar ban houdt: wat gaat Bianca doen nu ze de hele waarheid kent? Luister wat ik heb gehoord:

En maandag terug naar school … wat vliegt die kerstvakantie altijd voorbij! ‘t Zal weer even aanpassen worden om het lesgeven met de blog te combineren. Ik heb in het eerste trimester geëxperimenteerd met vroeger opstaan, zodat m’n blog meestal om 8u al klaar was. Als jullie dat goed vinden, ga ik daarmee door. Zo heb ik het wat rustiger tijdens de speeltijd…

Over de school gesproken: ik heb een collega uit het middelbaar gezien. Wat die mij verteld heeft! Paulien is vóór de kerstvakantie met een slecht rapport thuisgekomen. Ze had maar 63%. Akkoord, rampzalig is dat niet, maar als je weet dat zij altijd bij de besten van haar klas is geweest … Wat een verspilling van talent!

PS: ik heb deze vakantie samen met m’n neefje ook nog wat geknutseld met kleurtjes voor mijn ‘audio player’. Leuk, hè?

Jullie vermoedens zijn dus weer uitgekomen! Elise schreef het hier al in oktober:

Dat zou wat zijn. Tom de vader van zowel een kind bij Bianca als bij Peggy….

En ook Sylvie, Sofie, Mieke, Catherine, Joke en Angelika waren er de laatste weken over bezig….
Als Peggy dat te weten komt … Gisteren heb ik  ze hier in de Dreef gezien ….wat voert ze toch in haar schild? Het begint op chantage te lijken …
Ik heb trouwens die website waar dokter Ann over sprak ‘ns opgezocht voor jullie:

bereken je bevallingsdatum

Kan nog nuttig zijn

En morgen trouwt Marianne!! Mijn fototoestel ligt al klaar. Ik ga foto’s maken vanaf het moment dat ze hier vertrekken, tot ze goed en wel getrouwd zijn. Jullie mogen rekenen op een volledig verslag van de plechtigheid op het gemeentehuis!

P.S. nu ik vakantie heb, heb ik wat meer tijd … mijn reiservaring al gelezen op de website van de Noorderzon?

Maar nu iets anders. Iets waar ik nooit aan gedacht had, maar stel je voor dat Dokter Ann gelijk heeft!

En dan ben ik zoals beloofd even binnengesprongen bij Sanitechniek met m’n fototoestel:

Een dubieus duo vind ik het. Ligt dat aan mij?
En toen ik nog een foto wilde maken, heb ik iets ontdekt: Freddy is ijdel!! Hij wou persé een propere t-shirt aantrekken!
Wat zeggen ze ook weer over vrouwen ?

En kijk hoe hij familiair z’n hand op schouder van Mo legt. Mo was daar niet van gediend….

Vanavond ga ik naar Ter Smissen, avondje uit. Dat mag toch?