You are currently browsing the category archive for the 'Geens' category.
Christophe zei gisteren:
Femke heeft wel genoeg misérie meegemaakt de laatste tijd…
Maar ik vrees dat ze nog niet aan het einde is. Ik heb vandaag Hoofdinspecteur Geens een beetje gestalkt 
. En het is eindelijk gelukt: hij heeft me ontvangen. Ik wou weten wat ze nu gaan doen met Luc en met Femke, welke concrete bewijzen ze eigenlijk hebben. Ben ik geschrokken!
Wat een job heeft die Sylvain Geens, zeg! Is dat nu nodig: mensen tot het uiterste drijven om ze te doen bekennen?
Femke medeplichtig aan de moord …. dat kan toch niet? Dat mag ze toch niet toegeven! Maar er is nog iets anders: ik krijg de indruk dat Martine Luc beschermt! Misschien is er iets aan de gang dat ik nog niet weet …. en beschermen ze elkaar allemaal : Femke, Martine, Eric, Sam – en Notaris Peter?
Intussen gaat het leven hier in De Dreef verder. Dokter Smeekens heeft gisteren zitten zeulen met koffers en dozen. Ik ben eventjes gaan bellen bij Marianne, en jawel: hij is bij haar ingetrokken. Ze zegt dat ze nog nooit zo’n ordelijke man heeft meegemaakt. Maar over één ding leek ze minder enthousiast: een schilderij. Ik heb er een foto mogen van maken:
Dit is wat Elise ervan vindt :
Ik kon er niets aandoen, maar ik schoot gigantisch in de lach.
Ik hou m’n lippen stijf op mekaar, want Marianne Bastiaens is mijn vriendin.
A propos: ik kan niet goed zien wie de schilder is. Jullie?
De kinderen in mijn klas vinden dit soort van weer geweldig. De ouders minder. Da’s begrijpelijk: er is een kindje van het tweede uitgegleden en gevallen. Gelukkig niks ernstigs…. Bij ons op de speelplaats hebben we trouwens alle sneeuw en ijs vanaf het begin weggeruimd. Nogal een werk! De kinderen waren teleurgesteld, en ik begrijp hen ook. Maar ja: veiligheid eerst.
Ik ben wat op m’n ongemak over mijn bezoek aan hoofdinspecteur Geens …. wat hij daar helemaal op het eind heeft gezegd:
Er gaat nu toch niemand denken dat ik het heb gedaan?! Want ik heb hier op m’n blog toch een paar compromitterende dingen over Mike gezegd ……
Oh en voor ik het vergeet: gisterennamiddag ben ik Notaris Vlerick tegengekomen …. ik heb natuurlijk niks gezegd over de vermoedens die sommigen van jullie over hem hebben. Want ik mocht met hem op de foto!
Laatste dag van de kerstvakantie. Maandag sta ik weer voor m’n klasje. De tijd is gevlogen! Zoveel emoties…. En vanaf maandag zal ik me dus weer moeten organiseren om informatie te sprokkelen, want dan geef ik overdag weer les. Maar dat lukt me wel (toch een leuk tekentje, dit).
Zopas heb ik heel onaangenaam nieuws vernomen voor Femke. Luister:
Allemaal duimen dus!
In elk geval, geniet nog van het laatste weekend van de kerstvakantie!
En hopelijk krijgen we snel meer duidelijkheid over de moordenaar of moordenares van Mike. Ik heb een heel sterk vermoeden, maar gezien mijn beroep is het beter om voorlopig nog discreet te blijven…
Femke moet het zwaar hebben. Die relatie met Mike – haar vader…… en zij heeft de sleutel in handen om hem in de cel te houden! Maar ze heeft een beslissing genomen. Luister ‘ns wat ik gisteravond nog heb gehoord:
Op de radio plakken ze daar altijd nog zo’n muziekje voor en achter – ze vinden dat mooi zeker?
De vakantie is nog maar pas bezig, en ik mis m’n klasje al. Ik ben een zogenaamde “happy single”, en ik geef heel graag les in het basisonderwijs. De kinderen zijn niet altijd gemakkelijk, maar dat neem ik er graag bij…..
Gisteren heb ik mezelf een dik cadeau gedaan voor kerstmis : een gsm waar je foto’s kan mee maken – handig voor op de blog! Mijn neefje Peter is meegegaan om hem te kiezen.
De eerste foto die ik daarmee genomen heb, is van het huis van m’n overburen: de familie Bomans. Hun zoontje Franky heeft bij mij nog in de klas gezeten. Ze waren niet thuis toen ik de foto nam, maar mijn overbuurman Frank zal het wel okee vinden.
Frank Bomans is getrouwd met Simonne. Ze werken in Taxibedrijf Ter Smissen. Frank is een echte charmeur. Ik mag hem wel.
Zonder hulp ge-download op de computer, met zo’n kabeltje. Een mens moet met z’n tijd meegaan. De foto is genomen in mijn stamcafé Ter Smissen. Veel van m’n buren komen daar ook.
Zo, nu moet ik dringend aan de slag, want het wordt een drukke dag! Pakjes maken en dan kerstfeest!
Dit is de eerste keer dat ik dit doe, en ‘t is gelukt – met de hulp van 2 leerlingen van ‘t middelbaar. Je kan naar de klank luisteren!
