You are currently browsing the category archive for the 'Marianne Bastiaens' category.
De begrafenis van Bruno is achter de rug. Ik wil Kris in ons aller naam langs deze weg nog ‘ns ons medeleven betuigen, en dat doe ik met de treffende woorden van Lissa, gisteren:
Moge zij in dit hele grote verdriet toch de steun vinden om toch de draad van haar leven weer op te pikken.
En dan is er slecht nieuws voor wie nog hoopte dat het goed zou komen tussen Rosa en Waldek. ‘t Schijnt dat hun echtscheiding volgende woensdag wordt uitgesproken. Rosa heeft me verteld dat ze dan naar de rechtbank moeten. Zijzelf heeft alle vertrouwen in haar relatie met Luc, maar voor Waldek wordt dat nog een zware dobber …
En wie stond er er achter de toog?
Sylvie had het eergisteren al voorspeld:
Uiteindelijk zal Jelena wel mogen opdienen terwijl Nancy terug naar het kuiswerk vliegt
Joyce en Mieke dachten dat ook … En Nancy is daar uiteraard niet blij mee. Inge heeft het treffend verwoord:
Nancy is gewoon jaloers omdat Jelena haar hele leven overneemt op het moment en ja ik kan haar wel begrijpen.
We leven allemaal mee met Nancy, denk ik….
Maar nu over de trouw van Marianne, eind deze maand. Ik ben gaan buurten.
Net toen ik buitenging, kwam Jenny aan, en de twee vriendinnen hebben nog snel even voor mij geposeerd in de gang:
Simonne heeft dat dus gegaan, hè! Gisteren na de school heb ik haar hiernaast zien binnengaan bij Sanitechniek, en ‘t schijnt dat ze Bram serieus op z’n plaats heeft gezet – terwijl iedereen erbij stond. Ik weet het van Luc. Zou Bram nu vanavond met haar meegaan op ziekenbezoek?
Maar nu over mijn andere buurvrouw. Ik had gehoord dat ze een tweede kinderkamer wil laten inrichten, dus het was tijd voor theevisite! Alleen is die weer helemaal anders afgelopen dan ik had verwacht! Ik leer het toch nooit 
.
In elk geval, Tine, nu heb je onverwachts het antwoord op je vraag, want een tijd geleden wou jij toch weten wat Marianne met Rosa van plan is? Hopelijk voor Rosa voert ze haar plan niet uit … hoewel…Kbhunl dacht in het weekend ook al dat ze Rosa zou ontslaan!
En zeggen dat we eerst nog geposeerd hadden voor een foto, Dokter Smeekens heeft hem gemaakt ….
Ik heb dringend jullie mening nodig, want ik voel me helemaal niet goed na m’n gesprek met Marianne ….
Had ik komedie moeten spelen, en doen alsof ik doof en blind ben? Heel de straat roddelt erover – wat zeg ik: heel ons dorp! Jullie zijn ook allang op de hoogte, nog vóór ik ergens van wist! Dus toen Marianne mij vroeg wat er wordt verteld, kon ik echt niet blijven volhouden dat ik nergens van wist. Ze werd bijna boos! Ik beschouw Marianne een beetje als een vriendin … en tegen vrienden moet je eerlijk zijn, vind ik. Of zouden jullie in mijn plaats gezwegen hebben?
Ik moet er vanavond ‘ns tussenuit, denk ik. Naar m’n favoriete reiscafé:
de Noorderzon.
Het klopt dus: die Rocky is de zoon van Herman!!! Paul vermoedde het hier al een maand geleden:
En begin deze maand begonnen Sofie, Els en Mieke het zich ook af te vragen. Sylvie en Myrthe ook … Nu weten we het dus zeker!
En gisteren, op de eerste werkdag van Franky, zijn ze samen opgepakt door de politie! Frank zal daar niet kunnen om lachen, en Leo! Ik heb hen nog niet kunnen spreken… En ik vraag me ook af of Franky het na dat politie-avontuur nog zo goed met die Rocky kan vinden…
Ik ben ook een beetje geschrokken van iets anders. Even maar. Ik hoorde in het het park toevallig een gesprek tussen Marianne en Dokter Smeekens. Ze waren bezig over hun trouw, en het gesprek kwam op mij!
Het klonk waarschijnlijk anders dan ze het bedoelde. Ik ken Marianne toch, uit haar mond is dat een compliment…
Tom en Bianca trouwen pas in de zomer! Jaja ….
Ik had jullie beloofd om langs te gaan bij Marianne, en ‘t is gelukt! Ik moest haar trouwens nog persoonlijk feliciteren …. en meteen kon ik wat informatie sprokkelen voor jullie.
Nu ben ik even de naam kwijt van die mama van Dokter Smeekens. Heeft hij daar nu vroeger geen ruzie mee gehad? Ik heb er niet durven naar vragen. Maar ik heb wel foto’s voor jullie: van het gelukkige paar!
En de verlovingsring…
Wie had dat anderhalf jaar geleden kunnen denken, dat Marianne en Dokter Smeekens zouden trouwen. Toen was er toch die affaire met Claire, de zus van Marianne? Ze is er nog even zelf over begonnen, maar ik heb de indruk dat ze het niet erg zou vinden als haar zus er niet zou bij zijn. ..
Oh, en hoe zou Rosa het gehad hebben op haar minitrip met Luc??
Morgenavond is het openingsreceptie van De Noorderzon! Jullie kunnen op mij rekenen, ik ga foto’s maken. En ‘t schijnt dat Simonne en Julia traiteur gaan spelen … ik heb ze hier samen naar de kookles zien vertrekken. Simonne is daar heel enthousiast over. Ik begin nu al te duimen!
Maar vannacht heb ik een nachtmerrie gehad over de carjacker in onze straat. Hij stond aan m’n bed. Brrr. Ik was zo blij dat ik wakker werd!
Ja, ‘t zal nog spannend zijn om te zien wie er allemaal zal zijn op die receptie … als de inrichting op tijd klaar is!!
Oh, en ik heb gisteren iets gedaan wat ik normaal niet doe: ik heb voor jullie even gebeld met Femke – ik had geen tijd om langs te gaan. Over die website van de Noorderzon die ze blijkbaar aan het maken zijn. Femke klonk rustig aan de telefoon. Dit is wat ze zei – ik heb het opgeschreven, dat ik het juist zeg: “we hebben die domeinnaam op het internet beveiligd. Maar de website zelf is pas voor november, eerst moet de zaak open én draaien.” Ik gok erop dat ze het misschien aan Luc gaan vragen. Die heeft toch ook die website van Ter Smissen en Sanitechniek gemaakt?
Hier aan de overkant bij de Bomansen zijn het allemaal bedrukte gezichten. Simonne is echt vertrokken, ‘t was helaas geen dreigement. Ik durf niemand aan te spreken. En, zoals jullie hier zelf al opmerkten, hoe moet het nu verder met de taxi-dispatch?
Mijn theevisite bij Marianne was zoals gewoonlijk erg aangenaam.
Hier is de foto die ik mocht maken van de wieg:
Die levensboom vond ik heel bijzonder; ik had zoiets nog nooit gezien….
Dokter Smeekens was er ook, helaas maar heel kort, want hij werd weggeroepen. Gelukkig mocht hij van Marianne nog snel een foto maken van haar en mij, want daarvoor was ik gekomen!
Vrijdag dus doopfeest … jammer dat het in intieme kring is, zo kan ik geen foto’s maken. Maar ik heb alle respect voor Mariannes privacy. En als Femke al niet welkom is …. om van de echte opa maar te zwijgen!
Dadelijk vertrek ik op wandeltocht, maar ik kan het niet laten om jullie nog even 2 foto’s te tonen ….
Gisteren wil ik naar de bakker, ik loop voorbij het huis van Marianne, en dit is wat ik zie:
Onwaarschijnlijk! Dit is blijkbaar een geschenk van Marianne voor haar zoon, omdat hij haar één van z’n nieren heeft afgestaan. Tom was in alle staten, hij heeft meteen een testritje gemaakt met de Notaris:
En in de vooravond scheurde hij hier voorbij met dokter Smeekens ….
Zou de Notaris niet een klein beetje jaloers zijn?
Marianne stond te wuiven, en had er ongelooflijk veel plezier in. En goed nieuws: ik mag langsgaan voor een paar foto’s van haar, en dan krijg ik eindelijk doopsuiker! Verslag volgt… Prettig weekend allemaal!!
Gelukkig, Kris is niet in levensgevaar … maar ‘t is hier in de straat nogal iets geweest: politie op bezoek bij Sanitechniek! Je hebt – helaas – gelijk gekregen, Lien:
De gevolgen zijn niet te overzien. En hoe moet het daar nu in ’s hemelsnaam verder?
En Peggy is toch vertrokken … Tom heeft haar niet kunnen tegenhouden. Misschien is dat toch nog voor iedereen het beste. Behalve voor Rosa uiteraard. Maar Marianne, die zit boordevol plannen:
Ik zou ‘ns uitgebreid op de koffie willen gaan bij m’n buurvrouw. Maar sinds ze die nieuwe nier heeft, is ze zo drukbezet! Ik denk dat ik een afspraak ga moeten maken!!
De Paasvakantie vind ik de mooiste vakantie van allemaal: de belofte van de lente, de eerste warme dagen, het nieuwe groen … het maakt me gewoon gelukkig. En ik heb veel bloembollen in m’n terraspotten, ‘t is zo leuk om de stengels te zien bovenkomen. Nieuw leven …. dat brengt me meteen bij het kindje van Peggy. Rosa zegt dat het precies over vier weken moet komen.
Dat wordt aftellen. Ook voor de andere oma….
Ik had geluk dat ze in het uitstalraam stond. Een foto nemen was ondoenbaar, ik had voortdurend alleen mijn eigen reflectie in beeld. En na een paar minuten kwam er iemand van de winkel vragen of ik daarmee wou stoppen. Dan maar een beschrijving: een klassiek houten model, romantisch van aankleding, en uiteraard – we kennen Marianne – stijlvol!
