You are currently browsing the category archive for the 'Peggy' category.
‘t Is gebeurd: Rosa en Waldek zijn nu officieel elkaars ex. En zeggen dat het vroeger zo’n mooi paar was, het mooiste van heel ons dorp! Maar het leven gaat genadeloos door… Het ene koppel gaat uit elkaar, het andere is opnieuw samen. Ik heb Peggy gezien! Ze was aan het bellen …
En ik heb grappige foto’s voor jullie! Ik had allang het plan om naar de speelgoedwinkel te gaan om een foto van Jens te maken, maar het was er nog niet van gekomen. Maar gisteren reed ik naar huis en wie zag ik onderweg? Katrien met een konijn achterop!
Toen ze me zagen, zijn ze gestopt, en ze hebben nog even geposeerd:
Ik vrees het allerergste. We hebben hier allemaal Peggy met Sandrine zien binnengegaan in het huis van Marianne. Terwijl ze absoluut niet uitgenodigd was. Ze kan daar maar één ding gaan doen zijn … Tom aanwijzen als de vader! Uitgerekend op het moment dat Marianne klaarstond voor haar trouw!!! Wat moet dat daar binnen nu zijn … alsof er een bom is gedropt !!!
En intussen hebben wij hier geen nieuws. De trouwauto’s staan nog altijd voor de deur, maar geen bruid en bruidegom te zien …. we hebben alleen Peggy zien buitenlopen. Zonder kind deze keer. De enige foto die ik jullie kan geven, is die van Sandrine … genomen vlak voordat Peggy naar binnen ging.
Het is nu dus wachten op het bruidspaar. Het zal wel een bruidsstoet in mineur worden, vrees ik. En Tom is de getuige van Dokter Smeekens! Ik zie het nog gebeuren dat hij gewoon niet meegaat! En Bianca, Jenny, Ann … hoe moeten die zich nu voelen?? Ik heb het hier al dikwijls gewenst, maar nog nooit zo fel als nu: was ik maar een vlieg!
Toen Peggy buitenkwam, ben ik haar nog achternagelopen…
Geen nieuws dus uit het doktershuis, en alleen een straaltje hoop voor Julia… ik blijf hier op post om jullie op de hoogte te houden. Wat gaan dat treurige trouwfoto’s zijn ….
Gisteren hier in de straat! Die confrontatie tussen Frank en Rocky! Ik was ervan overtuigd dat Frank hem ging slaan – maar gelukkig heeft hij zich op het laatste moment ingehouden. Maar het scheelde geen haar!
Maar nu ben ik erg op m’n ongemak. Niet over wat Katrien me verteld heeft, maar over wat er daarna is gebeurd …
Ik weet het echt niet meer. Als ik niks zeg, gaat Peggy misschien een scène maken hiernaast bij Marianne! Maar als ik wél iets zeg, dan doe ik mee aan het spelletje van Tom en Peggy, en dat wil ik ook niet… Ik heb één geluk: ik moet nu dringend naar de school, lesgeven!
Gisteren kon ik niet slapen. Ik was zo benieuwd wanneer Tom terug zou komen van z’n etentje met Peggy… Om middernacht lag ik nog wakker, en toen was hij nog altijd niet thuis! Zo’n risico, waar is z’n gezond verstand naartoe?
En Peggy denkt toch ook niet meer na … luister wat ze Rosa heeft wijsgemaakt:
In plaats van hetzelfde te zeggen als Tom!! Ik hou m’n hart vast als dat uitkomt…
Oh, en de Notaris heeft een duur cadeau gekregen van Femke, een horloge – ik vermoedde het al, en gisteren heeft ze het me zelf verteld. Daar wou ik nu toch een foto van … dus toen de Notaris hier rechtover buitenkwam, heb ik hem gevraagd of ik een foto van hem mocht nemen. Hij had z’n nieuwe horloge aan! Ik heb een close up genomen….
Pas nu ik de foto hier zie, merk ik dat het horloge omgekeerd staat… natuurlijk: de Notaris hield z’n armen gekruist!
PS: Wat vinden jullie van de sneeuw op m’n blog? Om ons al in de kerstsfeer te brengen ….
Ik heb zoveel nieuws, ‘k weet niet waarmee te beginnen! Hét grote nieuws hier in de straat is uiteraard Sandrine … vanaf nu is dat dus officieel Sandrine De Decker. Wie gehoopt had dat Peggy voor zichzelf en haar kind zou kiezen – en dat Tom de waarheid zou vertellen – zal teleurgesteld zijn. Lien, Christel, Anton… Myrthe daarentegen kan tevreden zijn; Peggy heeft haar woord gehouden, dokter Ann is nu definitief de adoptiemoeder. Hopelijk is het getrouwtrek hiermee voorgoed van de baan.
Ik was wel benieuwd hoe Peggy zich voelde, en ik heb haar vrijdagavond nog gezocht…
Wat zou ze toch bedoelen? Ze is iets van plan, ik voel het …
En dan het probleem Paulien! Julia heeft haar de huissleutel doen teruggeven. Ook geen simpele situatie. Zoals ik het zie, zijn er drie kampen:
-Paulien en Jens
-Julia en Simonne (denk maar aan Franky, die mag van Simonne ook niet op leercontract)
-Cois: die wil bemiddelen
En Katrien, hoe zou die zich voelen?
Een middagje shoppen, dat vind ik altijd ontspannend. En deze week heb ik tijd …
‘t Is eigenlijk cynisch. Met wat wij hier allemaal weten ….
Bianca is zich echt van niks bewust. Gisterenmorgen in Ter Smissen wou ze nog poseren voor een foto met haar zus en “vriendin”:
Ik voelde me echt onwennig tussen die twee. Je ziet het aan de foto, vind ik.
Ik begin mij zorgen te maken over Franky. Hij zit de laatste tijd echt niet goed in z’n vel. En hij ziet er ook altijd zo neerslachtig uit. Wat is er toch aan de hand? Zou hij zo erg geplaagd worden?
Maar nu iets anders, iets waar ik samen met jullie erg benieuwd naar ben: het nieuwe reiscafé van Femke! Ik ben een kijkje gaan nemen! De werken zijn er nog volop aan de gang.
En hier is hij dan, de foto die de Notaris van mij heeft gemaakt:
Nu donderdag 1 oktober is de opening. Het moet Femke zwaar vallen dat ze juist nu moet rusten! Maar als alles doorgaat zoals gepland, dan ga ik er donderdagavond naartoe, gewapend met mijn fototoestel…
Ik heb alvast een foto van de voorgevel ….
…. en ik heb Peggy deze morgen zover gekregen dat ze toch even voor de deur wilde poseren 
Maar als ze tegen donderdag klaar willen zijn, zal er toch een klein mirakel moeten gebeuren!
Dankjewel iedereen: ik heb ontzettend fijne reacties gekregen over het interview. Ik heb daarin gezegd dat ik het delicaat vond om Peggy te polsen naar haar gevoelens, maar jullie kennen mij …. ik kon het toch niet laten. En ik moest haar toch ‘ns gaan bezoeken in het ziekenhuis ….
Uiteraard ben ik heel voorzichtig geweest in dat gesprek, maar uit haar reactie kun je toch veel afleiden vind ik :
‘t Is wat geweest op school: de laatstejaars vieren hun 100 dagen …
zij hebben wel een andere speelplaats dan wij, maar je weet hoe dat gaat. Die jongeren amuseren zich, maar ze kennen hun grenzen niet altijd. Gisterenmiddag zien we plots “I hate Lilly” op de muur van het hoofdgebouw staan. En nog artistiek ook, van die graffiti, rood met zwart en groen. Lilly is de directrice van het middelbaar – ze was woedend. En nu moet er een speciale firma komen om de tekening van de muur te halen. Nee, geef mij dan maar het kattenkwaad van het vierde leerjaar…
Hoe zou het intussen met Peggy gaan? En met haar moedergevoelens? Want het is mij hier opgevallen dat jullie eraan twijfelen of ze haar kindje wel gaat afstaan …. Lieve en Julie bijvoorbeeld. Of veel eerder al, Mjeirloe en Blabla (=Linde). En wellicht vergeet ik nog andere namen, laat het me gerust weten!
Dus ben ik Peggy gaan opzoeken.
Ze zegt wel dat ze wil vertrekken, maar waarom zo ver?
Het schijnt dat ze Eric van de gevangenis naar het ziekenhuis hebben moeten overbrengen! Zo erg is hij er dus aan toe, nu ook lichamelijk…. Stel u voor dat hij z’n proces niet meer haalt! Wat een gruwelijke gedachte…. Eigenlijk, bedenk ik nu, is Eric het laatste slachtoffer dat Mike heeft gemaakt. Als jullie begrijpen wat ik bedoel. Ik hoop dat z’n hart de stress aan kan…
Ik wou de familie niet storen, en dus ben ik naar Ter Smissen gegaan. Gewapend met een opgeladen GSM – jaja Katrien, deze keer wel En dit is de oogst:
En nu de foto’s….
Toch mooi , hè, zo’n zwangere buik? En hier staan we allebei op:
Deze foto is toch niet ideaal, vind ik. Iets met het licht. Misschien is zo’n gsm-toestel niet goed genoeg voor deze blog. Ik ga ‘ns informeren naar zo’n echt digitaal fototoestel, één zoals dat van m’n neefje dat ik soms mag lenen..
En dit zijn m’n plannen voor vanavond: het weekmenu eten in Ter Smissen (die hoofdschotel maakt me wel nieuwsgierig), en daarna gezellig nog wat blijven plakken. Ik moet morgen toch geen les geven!
