You are currently browsing the category archive for the 'Simonne' category.
Herman is overleden! Het is een slag voor ons allemaal. Gisteren is Simonne in allerijl naar de visvijver vertrokken, en ze is teruggekomen met Bram:
Het was de bedoeling dat Bram niet alleen naar het appartement zou gaan dit weekend, maar hij wou niet blijven slapen bij de Bomansen, hij liep weg.
Langs deze weg wil ik graag Bram ons oprechte medeleven betuigen.
En bij Simonne hier aan de overkant ben ik al een rouwkaart gaan afgeven …
Zoveel verdriet … arme Simonne.
Ik heb haar ook gevraagd of zij nu wel komt, morgen in Wachtebeke. Maar ze zal erbij zijn. En zij heeft me zelfs op het hart gedrukt dat het absoluut geen feest in mineur mag worden. Want blijkbaar heeft Herman haar vorige week nog zelf gevraagd om veel plezier te maken in Wachtebeke. “Wat er ook gebeurt, het leven gaat door”, moet hij gezegd hebben, “Ik wil dat het een onvergetelijk feest wordt”.
En daar gaan wij voor zorgen, Herman. Speciaal om jou te gedenken. De buren laten alvast weten dat ze er enorm naar uitkijken om jullie te ontmoeten.
En ik verheug me nu al op de vertrouwde stemmen van deze blog! Myrthe, Julie, Eva, kbhunl en Elise hebben al laten weten dat ze zeker van de partij zijn!
Hier nog wat praktische informatie:
Waar kan je me vinden? Aan de promotiestand van Radio2 , niet ver van één van de ingangen van Domein Puyenbroeck. Aan de rechterkant van het pad.
Wanneer ben ik daar? van 10u30 tot 13u30 / van 14u30 tot 16u30
En om17u30 mag ik, net als vorig jaar, mee op het grote podium! Ik word nu al een beetje nerveus als ik eraan denk …
Tot dan!!
En voor wie er niet bij kan zijn: afspraak maandag op de blog! Reken maar op veel foto’s – misschien wat later op de dag dan gewoonlijk … 
Gisteren in de Noorderzon! Herman lag daar bewusteloos, en ze hebben hem moeten afvoeren met een ambulance. Simonne is meegegaan. Bianca en Femke waren danig aangeslagen van wat er was gebeurd, en ik ook:
Alleen Peggy, die zat in een boekje te bladeren alsof het haar allemaal niet aanbelangde. Ik probeerde nog even met haar te praten, maar ze negeerde mij. Wellicht omdat Bianca in de buurt was …
En vanochtend ben ik daar nog even langsgelopen, en Simonne stond aan de toog te praten met Julia:
Zou Simonne dat durven? Bram gaan opvorderen hiernaast bij Sanitechniek? En zou hij mee willen gaan??
Franky zit thuis met een kater … ik hoor dat het opnieuw veel slechter gaat met Femke … Tom en Bianca hebben een vreselijke ruzie gehad… wat is dat toch met m’n buren?
En nu hoor ik hier van Caroline, Sofie (2), Sylvie en Suzanne dat er misschien iets scheelt met Herman. Ik vroeg me af of Simonne dat ook had gemerkt:
Ik ken dat maar al te goed, mannen die niet naar de dokter willen … ik heb ooit ook zo’n vriend gehad. Liever doodziek zijn dan zich te laten nakijken. Doe dat toch! Zelfs al is het niks ergs, dan ben je tenminste zeker!
Ik heb ook Jenny nog ‘ns gezien. Die voelt zich opgelucht dat ze het heeft verteld van Bianca’s zwangerschap. Ik kan daar wel inkomen. En ze is vast van plan om zich niet meer te laten overrompelen door de gebeurtenissen. Ze gaat haar gang, Jenny. En ze ziet er goed uit! Ik ben haar tegengekomen aan Ter Smissen.
Maar binnen iets gaan drinken, dat wilde ze niet. Na de foto is ze meteen naar boven gegaan. Zou ze nog altijd aan verhuizen denken? En zou ze Bianca dan meenemen?
‘t Schijnt dat het slecht gaat met Femke, ze maakt een diepe crisis door… ik heb haar in ons aller naam nog ‘ns een kaartje gestuurd om haar op te vrolijken. Misschien is het goed dat ze haar emoties onder ogen ziet. Ze heeft zulke zware dingen meegemaakt – vorig jaar deze tijd was dat zeker?
In Ter Smissen ben ik nog ‘ns doorgezakt met Simonne. Ze had haar ochtendpauze. Altijd aangenaam gezelschap, Simonne.
Opeens werd ze bang … en ze zou wel ‘ns gelijk kunnen krijgen. ‘k Heb haar maar gesust, want voor haar is dat inderdaad niet zo’n leuk vooruitzicht. Ik zou ook niet graag moeten samenwerken met de ex van m’n partner.
Franky is deze nacht niet meer thuisgekomen! Ik weet het van Simonne. Want toen ik deze nacht thuiskwam van ons eindejaarsfeestje, stond ze voor haar deur te bellen – en in de verte kon je nog altijd de knallen horen van een vuurwerk!
Simonne heeft alle redenen om ongerust te zijn, vrees ik. Mijn buurvrouw van twee huizen verder (nee, die kennen jullie niet) heeft vannacht een paar foto’s voor mij gemaakt van het vuurwerk. Er is ook een foto van Franky en Rocky bij:
Die waren blijkbaar stevig aan het drinken. Mijn buurvrouw zegt dat ze zelfs een fles vodka bij hadden. De andere jongeren heeft ze ook gezien. Jens en Paulien:
en Katrien, nog altijd zonder vriendje…
Intussen heeft diezelfde buurvrouw mij verteld dat ze vannacht rond middernacht Tom uit het Notariaat heeft zien komen. Hij is naar huis gegaan, naar zijn familie én dus: naar Bianca! Maar hij is daar niet blijven slapen! Ze heeft hem terug zien buitenkomen…
Hier is al veel gediscussieerd over Rosa en Luc … Vrijdag zei Elise nog:
Rosa heeft nu dus blijkbaar toch voor Luc gekozen. Die “geen gevoelens” afspraak is ze volgens mij al vergeten.
En in september al, Mjeirloe:
Misschien bekijkt Rosa het hele geflirt nú nog als een spelletje maar ik denk/vrees dat haar gevoelens wel eens zouden kunnen omslaan in een gemeende verliefdheid.
En luister nu wat Simonne mij gisteravond heeft verteld…
Je zou nog wel ‘ns gelijk kunnen krijgen,Catherine:
Als alles goed draait gaat Simonne daar dan misschien ook werken samen met Julia… Leo gaat dat niet appreciëren…
En vóór de grote vakantie hadden Karen en Lilith dat ook al gezegd!
En om nog even terug te komen op Waldek … hij heeft nu al op zoveel manieren z’n spijt laten zien. Wat kan een man nog meer doen? Hij voelt natuurlijk dat hij Rosa aan het verliezen is. Moet hij Rosa daar nu op aanspreken, of juist niet? In elk geval: van mij gaat niemand iets vernemen – jullie kennen mij
Luc heeft blijkbaar z’n slag thuisgehaald: die nieuwe loodgieter is begonnen hiernaast. Ik heb hem gisteren en vanmorgen al gezien. ‘t Ziet er een levensgenieter uit, maar op een eerste indruk kan je natuurlijk niet altijd afgaan….
Maar nu over mijn overbuurvrouw Simonne. Wat die gisterenavond heeft uitgespookt!
Ja, ‘t leven kan ingewikkeld zijn. Nu heeft ze eindelijk wat harmonie gevonden met Frank, en toch …. Misschien is ze uitgeblust van teveel te werken, daar hebben ze tegenwoordig zo’n modieus woord voor. In elk geval, ik heb oprecht met haar te doen.
Eén september is voor mij nog altijd een spannende dag – zelfs na al die jaren. Nieuwe gezichtjes, nieuwe collega’s … En ik begin het nieuwe schooljaar goed, want ik heb zelf al iets bijgeleerd!
‘k Had graag nog meer nieuws over Peggy gehad, maar niemand kan mij op dit moment iets vertellen dat ik zelf nog niet weet …
Dan maar een ander weetje – eentje dat mij een beetje fier maakt. Ons vakblad “Klasse” heeft een onderzoek bij de kinderen gedaan:
Ja, juf zijn is een mooi vak. Nu maar hopen dat er geen pesters in mijn klasje zitten.
Laat me met de deur in huis vallen: Simonne!
Straffe kost vind ik het. Iets in mij hoopt dat het alleen een soort dreigement is om Frank terug te krijgen, maar wat als ze het echt doet??
Belofte maakt schuld… hier volgt het verslag van een sprookjeshuwelijk.
We stonden met z’n allen te wachten op de trappen van het stadhuis. Het was een fantastisch moment toen de witte koets met zwarte paarden eindelijk de hoek omdraaide.
Julia verging van de zenuwen, maar een kleine glimlach voor een “statieportret” kon er nog net af.
Toen kwam het moment suprême: het jawoord!
Terwijl zich intussen op de achtergrond een echtelijk drama afspeelde bij de getuigen …. Zelf mocht ik ook even poseren met het kersverse bruidspaar:
En toen ze uit het stadhuis kwamen, leek het wel carnaval!
Ik heb massa’s foto’s genomen, je kan ze zien op m’n “Flickr-fotosite”… En ik ga dit weekend nog andere foto’s doorsturen naar Katrien en Paulien, Femke en de Notaris … Dat hebben ze me gevraagd. Eén foto zet ik nog in dit artikel:
Onverbeterlijk 
‘t Is alweer de eerste woensdag van het derde trimester, dat vliegt zo voorbij. Met dan nog die feestdagen… maar wel: extra tijd voor jullie! Zoals beloofd, hier een gesprekje met Simonne. Er staat Leo iets te wachten als hij Femke niet terughaalt …
En dan heb ik nog een leuk extraatje. Rosa kan niet meer stoppen met het kopen van cadeaus….Nu is ze gisteren met Waldek nog een kruippakje voor de baby gaan kopen, en ‘s namiddags had ze Peggy dit al gebracht:
‘t Is een sjaal voor Peggy om het kleintje mee te dragen. Zelden zo’n fiere oma gezien! Ze heeft me zelfs een foto doen maken van de gebruiksaanwijzing….
Speciaal, hè? Alleen staat er een joekel van een spelfout in de beschrijving. Het is beroepsmisvorming, ik weet het ….
